– CWMA ಮುಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಾದ ಹೇಗಿರಬೇಕು?
ಮಂಡ್ಯ: ರಾಜ್ಯದ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ (Cauvery River) ಜಲಾಶಯಗಳ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ತಳಸೇರಿದೆ, ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ತಮಿಳುನಾಡು ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ (CWMA) ಮುಂದೆ ನೀರಿನ ಬೇಡಿಕೆಯ ಹಠ ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ. ಈ ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸಬೇಕಾದ ವಾದಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿವೆ.
ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ (Karnataka Govt) ಈ ಕೆಳಗಿನ ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ (CWMA) ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನ ತೆರೆದಿಡಬೇಕಿದೆ.

ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಉದಾರತೆಯ ವಾಸ್ತವ
ಕಳೆದ ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯವು ಉತ್ತಮ ಮಳೆಯಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ 153 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ (TamilNadu) ಬಿಟ್ಟು, ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯದ ಹಿತ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಈ ವರ್ಷದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸುವ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಧಿಕಾರವು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಮುಖ ವಾದವಾಗಬಹುದು.
ಬಳಕೆಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೀರು
ರಾಜ್ಯದ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಜಲಾಶಯ ಎಂದರೆ ಕೆಆರ್ಎಸ್ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ಲಭ್ಯವಿರುವುದು ಕೇವಲ 6 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರು ಮಾತ್ರ. ಇದರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಕಾವೇರಿ ಕೊಳ್ಳದ ನಗರಗಳ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿರುವ ನೀರು ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಜನರ ಜೀವನಾಡಿ. ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಂತೆ, ಕೃಷಿಗೆ ನೀರು ಹರಿಸಲು ಈಗ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಂಶವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಬಲವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯ ವಾದ
ಕಾವೇರಿ ಕೊಳ್ಳದ ರೈತರು ಬೆಳೆ ನಾಶದ ಆತಂಕದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಹಿತ ಕಾಯುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಬದುಕು ಬೀದಿಗೆ ಬರಬಾರದು. ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯಿರುವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೆಯ ಸೂತ್ರವು ಸಮಾನವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಮುಂದೆ ಮನವಿ ಮಾಡಬಹುದು.

ಮೆಕೆದಾಟು ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಅಗತ್ಯತೆ
ಈ ವಿವಾದದ ನಡುವೆಯೇ, ನೀರಿನ ಸಂಗ್ರಹಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಕೊರತೆಯೇ ಇಂತಹ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಬಹುದು. ಮೆಕೆದಾಟು ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಾಣವಾದರೆ, ಮಳೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಬರಗಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ನೀರು ಒದಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಬಲ ವಾದವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಮುಂದಿಡಬಹುದು.
ಕೇವಲ ಕಾನೂನು ಸಮರದ ಜೊತೆಗೆ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಮೀರಿ ಜಲ ಸಂಕಷ್ಟದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದತ್ತಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಎದುರು ನಿಖರವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಕೇವಲ ನೀರು ಹರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಂಕಷ್ಟದ ಸೂತ್ರದ ಅನ್ವಯ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಮರುವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಈ ಬಾರಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ಅಂತರರಾಜ್ಯ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾಲಿನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಜನರ ಬದುಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಸದ್ಯದ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ.
