ಸಂಸಾರವೆಂದರೆ ಆನಂದ ಸಾಗರದಂತಿರಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆತ್ತವರು, ಪ್ರೀತಿಯ ಮಡದಿ, ಮುದ್ದಿನ ಮಕ್ಕಳು ಇರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು. ಕೂಡು ಕುಟುಂಬ ಅನ್ನೋದೇ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೀಗ ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಮರೆಯಾಗಿದೆ. ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ ಮಧ್ಯೆ ಯಾರು ಕೂಡ ಇರಬಾರದು ಎನ್ನುವವರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಅತ್ತೆ-ಮಾವರನ್ನು ದೂರ ಇಡುವ ಪರಿಪಾಠವೊಂದಿತ್ತು. ಈಗ ಸಮಾಜ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು, ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ಬೀಳಬಾರದು, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಜಂಜಾಟ ಇರಬಾರದು.. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಬೇಡ ಎನ್ನುವ ದಂಪತಿ ವರ್ಗ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವರೇ ‘ಡಿಂಕ್ ಕಪಲ್ಸ್’ (Dink Couples). ಭಾರತೀಯ (Indians) ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಈ ವರ್ಗದ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಕೇವಲ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಕನಸುಗಳಷ್ಟೇ ಆಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೀವನ ಅನ್ನೋದೊಂದು ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಯೋಜನೆ. ಬಜೆಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು. ಮಗು ಜನಿಸುವ ಮೊದಲೇ ದಂಪತಿ ಮುಂದೇನು ಎಂಬಂತೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ‘ಡಿಂಕ್ ಕಪಲ್’ ವರ್ಗದ ಜನರಲ್ಲಿ ಈ ಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಖರ್ಚು, ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂಬAತಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಅನೇಕ ದಂಪತಿ ಪೋಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ DINK – ಡಬಲ್ ಇನ್ಕಮ್, ನೋ ಕಿಡ್ಸ್ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ DINK ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಈಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ದಂಪತಿ ಸಂಖ್ಯೆ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಯುರೇನಿಯಂ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೇನು ಲಾಭ? – 1 ತುಂಡು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಟನ್ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದಿಸಬಲ್ಲದೇ?

ಯಾರು ಈ ಡಿಂಕ್ ಕಪಲ್?
DINK ಎಂದರೆ ‘ಡಬಲ್ ಇನ್ಕಮ್, ನೋ ಕಿಡ್ಸ್’. ಇದು ಮಿಲೇನಿಯಲ್ಸ್ ಅಥವಾ ಝೆನ್-ಝಿ ತಲೆಮಾರಿನ ಟ್ರೆಂಡ್ ಆಗಿದೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವವರು, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವರು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಲಷ್ಟೇ ತಮ್ಮ ಆದಾಯವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಸದಾ ಖುಷಿ, ಆನಂದದಾಯಕ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. 1980 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಡಿಂಕ್ ಕಪಲ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ. ದೇಶ-ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸ, ಉಳಿತಾಯ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪೋಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಅನೇಕ ದಂಪತಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಯಾಕೆ ಬೇಡ?
ಡಿಂಕ್ ಕಪಲ್ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ. ಈ ಸಮಾಜದ ಕಠಿಣ ವಾಸ್ತವಗಳಿಂದಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯದಿರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂಸಾರ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ದುಡಿಯುವ ಹಣ ಸಾಕಾಗಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೇ ಗಳಿಸಿದರೂ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದ ನಾವೇ ಉಸಿರಾಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಮಳೆಗಾಲ ಬಿಟ್ಟರೆ ವರ್ಷದ ಉಳಿದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಖದಿಂದ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇಂತಹ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಬಯಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಅನೇಕ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥ ದಂಪತಿಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲಸ, ಮನೆ ಮತ್ತು ಮಗುವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಬಹುದು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರಾಜಿಯಿಲ್ಲದೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆನಂದಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಆರ್ಥಿಕ ಸೌಲಭ್ಯ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದೇ ಕಷ್ಟ ಎಂಬಂತೆ ಈಗಿನ ದಂಪತಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೈನಂದಿನ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡವೂ ಈ ನಿರ್ಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ.
ಕೂಡು ಕುಟುಂಬವಿಲ್ಲದೇ ಮಗು ಬೆಳೆಸೋದು ಕಷ್ಟವೇ?
ಹಲವರಿಗೆ ಕುಟುಂಬದ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೇ ಮಗುವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಸಮತೋಲನ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಲೈಫ್ಸ್ಟೈಲ್ ನಮಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅನೇಕ ದಂಪತಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಮಕ್ಕಳ ಆರೈಕೆ, ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ವೆಚ್ಚಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದುವುದು ಬೇಡ ಎಂದು ಅನೇಕರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ‘ಅಭದ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಹುದು. COVID-19 ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು 4 ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆಗ ನನಗೆ ಮಗುವಿದ್ದರೆ ಊಹಿಸಿ. ಅದು ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟಕರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ವೆಚ್ಚಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದುವ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದರು. ಶಿಕ್ಷಣ ಈಗ ತುಂಬಾ ದುಬಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯ ವೆಚ್ಚಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ, ಉತ್ತಮ ಶಾಲೆಗಳು, ಪಠ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ಮಕ್ಕಳ ಆರೈಕೆ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ವೆಚ್ಚಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.

ಮಗು ಪೋಷಣೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಏನು?
ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯಿಂದ 21 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಅಂದಾಜು 74.3 ಲಕ್ಷ ರೂ. ವೆಚ್ಚವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ರೋಹಿತ್ ಸರನ್ ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕವೊಂದರಲ್ಲಿ, 3% ವಾರ್ಷಿಕ ಹಣದುಬ್ಬರ ದರಕ್ಕೆ ಇದನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿದಾಗ ಒಟ್ಟು ವೆಚ್ಚವು ಸುಮಾರು 1.16 ಕೋಟಿ ರೂ.ಗೆ ಏರುತ್ತದೆ. 6% ಹಣದುಬ್ಬರ ದರದಲ್ಲಿ, ಅಂಕಿ ಅಂಶವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ, ಸುಮಾರು 1.83 ಕೋಟಿ ರೂ. ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈಗಿನ ಕಾಲದ ದಂಪತಿ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ, ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯಿರುವ ದೊಡ್ಡ 3BHK ಗಾಗಿ ಡೌನ್ ಪೇಮೆಂಟ್ಗಾಗಿ 25–30 ಲಕ್ಷ ರೂ. ಉಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಗುವನ್ನು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಗಾಗಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು 40–60 ಲಕ್ಷ ರೂ. ವೆಚ್ಚವಾಗಬಹುದು. ಇವೆರಡನ್ನೂ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡಿ, ನನ್ನ ಮಗಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಭವಿಷ್ಯ ನಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂದೆ ಅವಳ ಉನ್ನತ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ, ಹೊಸ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಅಥವಾ ಅವಳ ಸ್ವಂತ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಣಕಾಸಿನ ಮಿತಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಲು ಅವಳಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಗಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಕೇವಲ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ದೈನಂದಿನ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬಗಳು ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಂಚುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ವಸತಿಯಿಂದ ಮನರಂಜನೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಹಾರ, ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಳಜಿಯ ವರೆಗೆ, ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಗುರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಪ್ರತಿ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. ಮಗುವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದು ಯೋಜಿತ ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ಮೀರಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಕುಟುಂಬಗಳು ಹಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಗಳಿಸುತ್ತವೆ, ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವರ ಅಗತ್ಯಗಳು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: 9ಕ್ಕೆ ಹಿಜಾಬ್, 13ಕ್ಕೆ ಮದುವೆ – ಖಮೇನಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಇರಾನ್ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿತ್ತು?
ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಏನೇನು ಖರ್ಚಾಗುತ್ತೆ?
ಶಿಕ್ಷಣ: ಮಗುವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಒಟ್ಟು ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣವು ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಶಿಶುಪಾಲನಾ ವೆಚ್ಚಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ 59% ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಶಾಲಾ ಪ್ರವೇಶ, ವಾರ್ಷಿಕ ಶುಲ್ಕಗಳು, ಸಮವಸ್ತ್ರಗಳು, ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಖಾಸಗಿ ತರಬೇತಿ… ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ, ಈ ವೆಚ್ಚಗಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಶಿಕ್ಷಣವು ಮಕ್ಕಳು ಪದವಿ ಪಡೆದ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ಕೌಶಲ್ಯ-ನಿರ್ಮಾಣ ತರಗತಿಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅಗತ್ಯತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಪೋಷಕರು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ವೆಚ್ಚಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಮನೆ: ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲನೆಯ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 10% ವಸತಿಗಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅನೇಕ ಪೋಷಕರು ಸುರಕ್ಷಿತ, ಉತ್ತಮ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರುವ ನೆರೆಹೊರೆಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಅಪ್ಗ್ರೇಡ್ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಮಗಳು ಜನಿಸುವ ಮೊದಲು ಮಕ್ಕಳ ಸ್ನೇಹಿ ವಾತಾವರಣಕ್ಕಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಫ್ಲಾಟ್ಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡರು. ಅಲ್ಲದೇ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಗಳು ಬೇಕಾಗುವುದರಿಂದ, ಕುಟುಂಬವನ್ನು NCR ಬಳಿ ನೆಲೆಸಲು ಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಅವರ ಮಗು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಬಹುದು ಮತ್ತು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಇದು ದುಬಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯುವ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸುಸ್ಥಿರ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದೆ.
ಮನರಂಜನೆ: ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಒಟ್ಟು ವೆಚ್ಚದ ಸುಮಾರು 9% ಮನರಂಜನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪಾಲು ಹದಿಹರೆಯದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಏರುತ್ತದೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಪಾರ್ಟಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಖರ್ಚು ಕ್ರಮೇಣ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ಫೋನ್ಗಳು, ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ಗಳು, ಹವ್ಯಾಸ ತರಗತಿಗಳು, ಕ್ರೀಡಾ ತರಬೇತಿ, ಚಲನಚಿತ್ರ ಪ್ರವಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ರಜಾದಿನಗಳಂತಹ ದೊಡ್ಡ ವೆಚ್ಚಗಳಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕೆಫೆಯಲ್ಲಿ ಸರಳವಾದ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆಯು ಉಡುಗೊರೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ 25,000–40,000 ರೂ.ಷ್ಟು ವೆಚ್ಚವಾಗಬಹುದು. ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಬಳಕೆ, ಸಂಗೀತ ಅಥವಾ ನೃತ್ಯ ತರಗತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ವಾರ್ಷಿಕ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಸ ಫೋನ್. ಹೀಗೆ, ವೆಚ್ಚಗಳು ಸೇರುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಬಟ್ಟೆ: ಮಗುವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಒಟ್ಟು ವೆಚ್ಚದ ಸುಮಾರು 6% ರಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದಂತೆ ದೈನಂದಿನ ಉಡುಗೆ, ಶಾಲಾ ಸಮವಸ್ತ್ರ, ಬೂಟುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲೋಚಿತ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.
ಶಿಕ್ಷಣ: ಕುಟುಂಬ ವೆಚ್ಚದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಭಾಗ
ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಕುಟುಂಬಗಳು ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾದರಿ ಸಮೀಕ್ಷೆ (NSS) 2025 ರ 80 ನೇ ಸುತ್ತಿನ ಭಾಗವಾಗಿರುವ CMS ಶಿಕ್ಷಣ ಸಮೀಕ್ಷೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳು ದಾಖಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ದೇಶಾದ್ಯಂತ 55.9% ಆದರೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 66% ಮತ್ತು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ 30% ಇದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ವೆಚ್ಚವು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಸರಾಸರಿ 2,863 ರೂ. ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ, ಸರ್ಕಾರೇತರ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ವೆಚ್ಚ ಒಂಬತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಅಂದರೆ 25,002 ರೂ. ಕೋರ್ಸ್ ಶುಲ್ಕಗಳು ಅತಿದೊಡ್ಡ ವೆಚ್ಚವಾಗಿದ್ದು, ನಗರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸರಾಸರಿ 15,143 ರೂ. ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸರಾಸರಿ 3,979 ರೂ. ಪಾವತಿಸುತ್ತವೆ. ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳು, ಲೇಖನ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು, ಸಮವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತವೆ.
ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಬೋಧನಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಮೀರಿ, ಖಾಸಗಿ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಬೋಧನಾ ವೆಚ್ಚಗಳು ಕೂಡ ಬರುತ್ತವೆ. ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಸುಮಾರು 27% ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಖಾಸಗಿ ತರಬೇತಿಗೆ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 30.7% ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 25.5% ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ನಗರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಸರಾಸರಿ 3,988 ರೂ. ಅನ್ನು ಕೋಚಿಂಗ್ಗಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದು 1,793 ರೂ.ಗೆ ಇದೆ.

ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ
HSBC ಯ ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಆಫ್ ಲೈಫ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ 2024 ಎಂಬ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಶ್ರೀಮಂತ ಭಾರತೀಯ ಪೋಷಕರಲ್ಲಿ 90% ತಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ವಿದೇಶಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, US ಅಥವಾ UK ನಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪದವಿಯ ವೆಚ್ಚವು ಪೋಷಕರ ನಿವೃತ್ತಿ ಉಳಿತಾಯದ 64% ವರೆಗೆ ಆಗಬಹುದು. 40% ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಲೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. 51% ಮಂದಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನಕ್ಕಾಗಿ ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ. 27% ಜನರು ವಿದೇಶಿ ಅಧ್ಯಯನಗಳಿಗೆ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಲು ಆಸ್ತಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಮಕ್ಕಳು ಬೇಡ, ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೇಕಂತೆ!
ಅನೇಕರು ಮಕ್ಕಳ ಬದಲಾಗಿ ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳ ಜೀವಿತಾವಧಿ ವರೆಗಿನ ಆರ್ಥಿಕ ವೆಚ್ಚ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಅವರು ಬೆಳೆದಂತೆ ವೆಚ್ಚವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಡಿಂಕ್ ಕಪಲ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಇವರು ವಿವಿಧ ತಳಿಯ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಾಕುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೊತೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಒಡನಾಟವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

